روانشناسی رنگها

[ad_1]

روانشناسی رنگ ها، اثرات عاطفی و ذهنی رنگ ها روی انسان ها در تمامی جنبه های زندگی است. ناگفته نماند که در فرهنگ های مختلف تفسیر، معنی و درک رنگ ها متفاوت است.

استفاده از روانشناسی رنگ ها در زندگی روزانه

آیا می دانستید محیطی که در آن زندگی می کنید روی احساسات و وضعیت ذهنی شما تاثیر می گذارد؟ آیا تا به حال توجه کرده اید که بعضی مکان ها شما را خشمگین می کنند اما بعضی مکان ها آرامش می دهند؟ یکی از عوامل ایجاد چنین تاثیراتی تاثیر رنگ های محیط است.

در هنر درمانی رنگ ها در ارتباط با احساس فرد هستند و روی وضعیت جسمی و ذهنی او تاثیر می گذارند. تحقیقات نشان داده است کسانی که به دنبال رنگ قرمز هستند در اثر این رنگ ضربان قلب افزایش پیدا می کند و منجر به افزایش آدرنالین در جریان خون می شود. در رابطه با اثرات روانی رنگ ها آن ها را به دو دسته تقسیم می کنیم: رنگ های گرم و رنگ های سرد. رنگ های گرم مثل قرمز، زرد و نارنجی باعث ایجاد احساساتی چون آسایش و خصومت و عصبانیت می شود. رنگ های سرد مثل سبز، آبی و بنفش احساس آرامش و به همان اندازه احساس غم و ناراحتی ایجاد می کند.

 

روانشناسی رنگ ها را می توان در زندگی روزانه به کار برد. به عنوان مثال اگر تصمیم گرفته اید که دیوارهای اتاق خانه را رنگ کنید به توضیحات زیر که درباره رنگ ها و تاثیرات روانی آن ها آمده است توجه کنید.

روانشناسی رنگ های سرد

اگر می خواهید خلاقیت داشته باشید و به سیناپس های مغزی کمک کرده باشید از رنگ بنفش استفاده کنید. بنفش با ترکیب آبی و بنفش بین احساس آرامش و انگیزش که مشوق خلاقیت هستند تعادل ایجاد می کند. بنفش روشن در محیط آرامش ایجاد می کند و تنش را از بین می برد. استفاده از این رنگ در فضای خانه و دفتر کار عالی است.

اگر به دنبال یک محیط آرام هستید از رنگ های سبز یا آبی استفاده کنید. این رنگ های سرد آرام بخش هستند. از نظر علمی ثابت شده است که چشم ها مستقیما روی رنگ سبز با شبکیه متمرکز می شود و این باعث می شود به ماهیچه های چشم کمتر فشار بیاید.

از رنگ آبی در اتاق های پر رفت و آمد و اتاق هایی که ساعات زیادی را در آن می گذرانید استفاده کنید. رنگ آرام بخش آبی سرعت تنفس و فشار خون را کاهش می دهد. اتاق خواب بهترین مکان برای استفاده از این رنگ آرام بخش است.

روانشناسی رنگ های گرم

اگر می خواهید فضایی پر شور و هیجان ایجاد کنید یا اشتهای میهمان ها را بالا ببرید از رنگ های زرد و نارنجی استفاده کنید. این رنگ ها با غذا در ارتباط هستند و باعث می شوند شکم تان به غرغر بیفتد. به همین دلیل رستوران ها بیشتر از این رنگ ها استفاده می کنند.

در استفاده از این رنگ ها باید بسیار مراقب باشید زیرا رنگ های زرد و نارنجی نور زیادی را منعکس می کنند و چشم را تحریک می کنند. در نتیجه منجر به ناراحتی چشم ها می شوند. اگر رژیم دارید و کالری غذاها را محاسبه می کنید شاید دلتان نخواهد که از این رنگ ها در آشپزخانه خود به کار ببرید.

روانشناسی رنگ در تبلیغ و بازاریابی

روانشناسی رنگ ها در تبلیغ و بازاریابی تاثیر زیادی دارد. بیشتر کمپانی ها تحقیقات زیادی در این زمینه انجام می دهند تا از آن ها استفاده درستی در تبلیغات و بازاریابی استفاده کنند. آن ها از رنگ ها برای ایجاد حس گرسنگی، حس اعتماد، آرامش یا انرژی و خیلی چیزهای دیگر استفاده می کنند.

تاثیرات روانشناسی رنگ ها

تمام رنگ های اصلی مفهوم و تاثیرات متفاوتی دارند که در این جا به چند نمونه از تاثیرات رنگ ها اشاره شده است.

سفید:

  • پاکی
  • معصومیت
  • تمیزی
  • عزاداری (در بعضی از فرهنگ ها)

سیاه:

  • اعتبار
  • نیرو
  • قدرت
  • هوش و ذکاوت
  • لاغری
  • مرگ و عزا (در بعضی فرهنگ ها)

خاکستری:

  • بیطرف
  • بی انتها
  • اهل عمل

قرمز:

  • عشق
  • مهربانی
  • گرما
  • آرامش
  • انرژی
  • هیجان
  • قوت
  • زندگی
  • خون

نارنجی:

  • شاد
  • پر انرژی
  • هیجان
  • اشتیاق
  • گرما
  • ثروت
  • کمال
  • تغییر
  • انگیزش

زرد:

  • شادی
  • خنده
  • گرما
  • خوش بینی
  • گرسنگی
  • قوت
  • ناامیدی
  • عصبانیت
  • جلب توجه

سبز:

  • طبیعت
  • پیشرفت
  • پول
  • سلامت
  • حسادت
  • آرامش
  • توازن
  • آرامش
  • باروری

آبی:

  • آرامش
  • سرما
  • دانش و معرفت
  • وفاداری
  • حقیقت
  • تمرکز
  • از بین برنده اشتها

بنفش:

  • ثروت
  • کمال
  • معرفت
  • کامیابی
  • معنوی
  • احترام
  • معما

قهوه ای:

  • قابل اعتماد
  • استوار
  • دوستی
  • ناراحتی
  • گرما
  • آرامش
  • امنیت
  • طبیعت
  • عزاداری (در بعضی فرهنگ ها)

صورتی:

  • عشق
  • مهربانی
  • آرامش
  • هیجان

[ad_2]

لینک منبع

تقویت ابرو؛ ۱۰ نکته موثر و فوری برای پرپشت کردن ابرو

[ad_1]

ابروهای پهن و پرپشت، معمولا مورد پسند اکثر افراد است و چشمان شما را زیباتر نشان می‌دهد درحالی‌که ابروی نازک، کوتاه و کم‌پشت سن فرد را بالاتر می‌برد. بسیاری از افراد آن‌قدر ابروهایشان را برمی‌دارند که درنهایت مجبورند تا پایان عمر ابروهایی نازک و کم‌پشت را تحمل کنند. گاهی اوقات هم نازک و کم‌پشت شدن ابروها حاصل بالا رفتن سن، کمبود برخی مواد مغذی، استفاده از لوازم آرایشی بی‌کیفیت یا مشکلاتی مثل کم‌کاری تیروئید، اگزما و آلوپسی (ریزش مو) است. درمان‌های پزشکی مانند شیمی‌درمانی و پرتودرمانی هم باعث ریزش موها به‌ویژه ابروها می‌شود. با این مقاله از «چطور» همراه باشید، می‌خواهیم چند درمان خانگی طبیعی برای تقویت ابرو به شما معرفی کنیم.


۱. روغن کرچک

استفاده از روغن کرچک یکی از راه‌حل‌های مؤثر برای افزایش رشد ابروهاست. این روغن شامل پروتئین، انواع ویتامین‌ها، اسیدهای چرب و آنتی‌اکسیدان‌ها‌یی است که فولیکول‌های مو را تغذیه می‌کنند و موجب رشد مو می‌شوند. به‌علاوه، این روغن برای مبارزه با هرگونه میکروارگانیسم که مانع رشد مو‌های ابرو می‌شود، مفید است. برای پرپشت کردن ابرو به‌وسیله‌ی روغن کرچک، مراحل زیر را دنبال کنید:

  • یک گوش‌پاک‌کن را به کمی روغن کرچک خالص آغشته کنید و روی هردو ابرویتان بکشید؛
  • هردو ابرو را با نوک انگشتان‌ خود به آرامی برای ۲ تا ۳ دقیقه ماساژ بدهید؛
  • می‌توانید برای ۳۰ دقیقه یا یک شب روغن را روی هردو ابرو نگه‌دارید؛
  • سپس ابروهایتان را با آب ولرم و یک پاک‌کننده‌ی ملایم شست‌وشو بدهید؛
  • این روغن را برای چند هفته، یک‌بار در روز استفاده کنید تا بهبود را حس کنید.

توجه داشته‌ باشید که اگر روغن کرچک باعث هرگونه تحریک یا سوزش پوستی شد، استفاده از آن را متوقف کنید.

۲. روغن نارگیل

روغن نارگیل برای تقویت ابرو و لذت بردن از ابروهای پهن و پرپشت، بسیار مفید است. پروتئین‌های مختلف و مواد مغذی موجود در روغن نارگیل، ویتامین E و آهن موجود در این روغن، باعث سالم ماندن ابرو و پرپشتی آن می‌شود و می‌تواند باعث تیره‌تر شدن ابروهای شما شود.

  • روغن نارگیل را کمی گرم کنید و با نوک انگشتان‌ خود روی ابروها بمالید؛
  • به آرامی ابروها را ماساژ بدهید و بگذارید خون در آنها به جریان بیفتد؛
  • بگذارید این روغن یک شب روی ابروهایتان بماند؛
  • صبح روز بعد با آب گرم ابروها را بشویید؛
  • این کار را هر روز برای مدت ۱ تا ۲ ماه تکرار کنید تا متوجه‌ی افزایش ضخامت ابروها بشوید.

۳. روغن زیتون

روغن زیتون برای تقویت ابرو بسیار مفید است. از آنجایی‌که این روغن سرشار از ویتامین E است، روی پرپشت و ضخیم شدن ابروها تأثیر زیادی دارد و ابروها را تیره‌تر می‌کند.

روش اول:

  • ابروهای خود را ۵ دقیقه قبل از رفتن به رختخواب با روغن زیتون گرم ماساژ بدهید؛
  • بگذارید این روغن به‌مدت یک شب روی ابروهایتان بماند و سپس ابروها را با آب گرم بشویید؛

روش دوم:

  • نصف قاشق چای‌خوری روغن زیتون را با چند قطره عسل مخلوط کنید و ابروها را برای چند دقیقه با این مخلوط ماساژ بدهید؛
  • ۳۰ دقیقه صبر کنید، سپس ابروها را با آب گرم بشویید.

یکی از این دو روش را یک‌بار در روز انجام بدهید تا به نتیجه‌ی مطلوب برسید.

۴. آب پیاز

آب پیاز به رشد سریع‌تر و تقویت ابرو و متراکم‌تر شدن آنها کمک می‌کند. آب پیاز حاوی گوگرد است که بافت کلاژنی مناسب و موردنیاز برای رشد ابروها را بهبود می‌بخشد. از طرفی فولیکول‌های مو را هم تقویت می‌کند.

  • یک پیاز کوچک را رنده و آب آن را صاف کنید؛
  • ابروهایتان را برای ۵ دقیقه با این محلول ماساژ بدهید؛
  • اجازه بدهید ابروهایتان خشک شوند، سپس با یک پاک‌کننده‌ی ملایم یا آب سرد ابروها را تمیز کنید؛

این روش را یک‌بار در روز برای چند هفته تکرار کنید.

۵. زرده‌ی تخم‌مرغ

جنس موی ابروها از پروتئین کراتین است و تخم‌مرغ منبع عالی پروتئین به‌شمار می‌رود. بنابراین به بهبود سلامت، ضخیم شدن و تقویت ابرو کمک می‌کند.

  • زرده‌ی یک عدد تخم‌مرغ را از سفیده‌ی آن جدا کنید؛
  • زرده را خوب هم بزنید و آن را با یک تکه پنبه یا یک گوش‌پاک‌کن به ابروهایتان بمالید؛
  • ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صبر کنید، سپس ابروهایتان را با آب سرد بشویید.

این روش درمانی را یک یا دو بار در هفته تکرار کنید تا به نتیجه‌ی مطلوب برسید.


۶. بذر شنبلیله

بذر شنبلیله هم جزو دانه‌هایی است که به تقویت ابرو و افزایش ضخامت موهای ابرو کمک می‌کند. این بذر سرشار از پروتئین، نیکوتین و لسیتین که برای رشد و تقویت ابرو مؤثر است. بذر شنبلیله به بازسازی فولیکول‌های مو کمک می‌کند.

  • ۱ قاشق چای‌خوری بذر شنبلیه را حداقل برای ۵ ساعت بخیسانید؛
  • بذر خیس‌خورده‌ی شنبلیله را خوب له کنید؛
  • سپس کمی روغن نارگیل یا بادام به آن اضافه کنید؛
  • این مخلوط را قبل از خواب به ابروهایتان بزنید و بگذارید تمام شب روی ابروهایتان بماند؛
  • صبح روز بعد ابروهایتان را با کمی آب گرم بشویید.

این روش درمانی را ۲ تا ۳ بار در هفته به‌مدت ۲ ماه ادامه بدهید.

۷. آلوئه‌ورا

آلوئه‌ورا دارای خواص مرطوب‌کنندگی و حاوی آنزیم‌هایی است که فولیکول‌های مو و ابرو را برای رشد سریع‌تر و ضخیم‌تر تغذیه می‌کند. آلوئه‌ورا پوست اطراف ابروها را هم بسیار نرم و لطیف می‌کند.

روش اول:

  • از یک برگ آلوئه‌ورا، قسمت اصلی یعنی همان بخش ژلاتینی آن را را جدا کنید و به آرامی ابروهایتان را با آن ماساژ بدهید؛
  • ۳۰ دقیقه زمان بدهید و سپس با مقداری آب ولرم ابروهایتان را بشویید؛

روش دوم:

  • نصف قاشق چای‌خوری، ژل آلوئه‌ورا را با مقداری عسل یا روغن نارگیل مخلوط کنید و روی ابروهایتان بمالید؛
  • ۳۰ دقیقه صبر کنید و سپس ابروهایتان را بشویید؛

برای کسب نتیجه‌ی بهتر یکی از این روش‌ها را یک‌بار در روز انجام بدهید.


۸. لیمو ترش

لیمو ابروهای‌ شما را براق می‌کند و می‌تواند برای رشد موهای ابرو و ضخیم‌تر شدن تارهای آنها مفید باشد.لیمو ترش سرشار از ویتامین C و BB، اسید فولیک و سایر مواد مغذی است که کیفیت رشد موهای ابرو را بالاتر می‌برد.

روش اول:

  • یک برش لیمو را به آرامی روی ابروهایتان ماساژ بدهید؛
  • ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صبر کنید و سپس با آب گرم بشویید؛

روش دوم:

  • چند برش لیموترش را در یک چهارم فنجان روغن نارگیل بخوابانید و بگذارید برای مدت حداقل ۱۵ روز در جای خشک و خنک بماند؛
  • این معجون را هر شب قبل از خواب با یک گوش‌پاک‌‌کن یا مقداری پنبه روی ابروها بمالید؛
  • صبح روز بعد با کمی آب ولرم بشویید.

هرکدام از این روش‌ها را یک‌بار در روز برای پرپشت شدن ابروهایتان انجام بدهید. زمانی‌که این محلول را روی ابروهایتان می‌زنید، تا ۲ ساعت در معرض نور آفتاب قرار نگیرید چون لیمو باعث روشن شدن رنگ ابروها می‌شود.


۹. شیر

شیر هم جزو موادی است که به پرپشت کردن ابرو و ضخیم‌تر شدن آنها کمک می‌کند. شیر سرشار از پروتئین و بسیاری مواد مغذی دیگر است که ریشه‌‌ی مو را تغذیه می‌کنند و رشد موها را بهبود می‌بخشد.

  • مقداری شیر در یک کاسه بریزید؛
  • مقداری پنبه را به کمی شیر آغشته کنید و به آرامی روی ابروهایتان بمالید؛
  • اجازه بدهید ابروها خشک شوند، سپس آنها را با آب گرم بشویید؛

این روش درمانی را تا رسیدن به نتیجه‌ی مطلوب ادامه بدهید.

۱۰. تغذیه‌ سالم

دوستان عزیزم توجه داشته باشید که یک رژیم غذایی سالم برای داشتن ابروهایی سالم و پرپشت ضروری است. بنابراین تصمیم گرفته‌ایم برخی مواد غذایی سالم را که برای رشد سریع موها مفید هستند به شما معرفی کنیم.

  • غذاهای سرشار از ویتامین A مانند فلفل قرمز، سیب‌زمینی و هویج؛
  • غذاهای سرشار از ویتامین C مانند لیمو، فلفل، کلم بروکلی، پاپایا و پرتقال؛
  • غذاهای سرشار از ویتامین E مانند بادام، بادام زمینی، ریحان، اسفناج و زیتون؛
  • غذاهای سرشار از پروتئین مانند پنیر، سویا، لوبیا، عدس و ماست؛
  • غذاهای سرشار از اسیدهای چرب امگا۳ مانند آووکادو، گردو، روغن زیتون و ماهی قزل‌آلا؛
  • غذاهای سرشار از آهن مانند شیر، ماهی، سبزیجات سبزبرگ و گوشت قرمز؛

دوستان عزیزم در صورت نیاز می‌توانید از مولتی‌ویتامین یا مکمل‌های غذایی دیگر هم استفاده کنید.


چند نکته‌ی مهم دیگر

  • سعی کنید فولیکول‌های زیر موهای ابرو‌ی خود را روزانه با حرکات دایره‌ای ماساژ بدهید؛
  • پوست اطراف ابروهایتان را یک‌بار لایه‌برداری کنید تا با حذف سلول‌های مرده‌ی پوست و افزایش گردش خون، رشد موها سریع‌تر شود؛
  • امتداد دور خط ابروهایتان را ۲ تا ۳ بار در روز وازلین بزنید، این کار به مرطوب ماندن ابروها و ضخیم‌تر شدن آنها کمک می‌کند؛
  • دوبار در روز یک عدد کپسول ویتامین E را بشکنید و چند قطره از روغن آن را روی ابروهای خود بمالید؛
  • از برداشتن مداوم ابروها اجتناب کنید؛
  • بیش از حد از لوازم آرایشی ابرو استفاده نکنید؛
  • وقتی از مداد ابرو استفاده می‌کنید آن را بیش از حد روی ابروها فشار ندهید؛
  • سعی کنید ابروهایتان را با شدت نخارانید؛
  • سعی کنید آرامش داشته باشید، بالا رفتن استرس سرعت رشد ابروها را کاهش می‌دهد؛
  • حداقل ۶ ساعت در روز بخوابید، خواب کافی به رشد ابروها و پرپشت ماندن آنها کمک می‌کند؛
  • به اندازه‌ی کافی آب بنوشید، اگر بدن‌تان همواره هیدراته بماند موهای ابروها حالت و جنس بهتری خواهند داشت؛
  • مدل ابروهایتان را هنگامی تغییر بدهید که ابروها به اندازه‌ی کافی ضخیم هستند و در وضعیت سالمی قرار دارند.

[ad_2]

لینک منبع

نشانه های دیابت؛ ۵ نشانه‌ای که زنگ خطر را به صدا در می‌آورد

[ad_1]

هنگامی‌ که بدن توانایی ذخیره‌ی گلوکز یا استفاده از آن را نداشته باشد، این ماده به جای تبدیل شدن به انرژی لازم برای فعالیت‌های بدن، به جریان خون بازمی‌گردد و بدن عکس‌العمل نشان می‌دهد. در این حالت فرد بهدیابت نوع ۲ یا همان دیابت بزرگسالان مبتلاست که دیابت غیروابسته به انسولین هم گفته می‌شود. در این بیماری بدن توانایی لازم برای تولید انسولین یا استفاده‌ی درست از آن را ندارد. قبلا درباره‌ی رابطه چاقی و دیابت صحبت کردیم، بد نیست بدانید که دیابت معمولا در افراد بالای ۴۰۰ سال یا دارای سوابق وراثتی بروز می‌کند و فاکتورهای مختلفی مثل اضافه‌وزن، کم‌تحرکی، چربی یا فشار خون بالا در ابتلا به این بیماری مؤثر هستند. اما موضوع بحث ما در این نوشته روی نشانه های دیابت نوع ۲ متمرکز است، متأسفانه نشانه های دیابت در تشنگی مفرط، تکرر ادرار، بی‌حسی و خواب رفتن دست و پا خلاصه نمی‌شود. دیابت نوع ۲ نشانه های پنهانی دارد که بعضی از آنها ممکن است گمراه‌کننده باشند.

با این نوشته همراه باشید؛ می‌خواهیم درباره‌ی تعدادی از نشانه های دیابت نکات جدیدی بیاموزیم.


۱. شخص متوجه تغییرات پوستی ناخوشایند می‌شود

هنگام بروز این تغییرات فرد متوجه قسمت‌هایی تیره‌ و ضخیم‌تر روی پوستش می‌شود و لکه‌های زبر و مخملی روی سطح پوست به‌خصوص در نواحی چین‌خوردگی‌ها یا جاهایی که پوست بدن تا می‌شود، مثل نواحی پشت گردن، آرنج، قوزک پا یا پنجه‌ها‌ی دست به چشم می‌خورند. این ضایعات پوستی اغلب، هشدار می‌دهند که سطح قندخون بیش از حد بالا رفته است و در واقع علامت بروز دیابت هستند. البته این اختلالات پوستی که اکانتوزیس نیگریکانس (Acanthosis nigricans) نامیده می‌شوند ممکن است ریشه‌ی وراثتی داشته باشند یا به دلیل مشکلات هورمونی به‌وجود بیایند. سنجیو ساینی (Sanjiv Saini) متخصص پوست در مریلند درباره‌ی این بیماری می‌گوید: «هر زمان که فردی با علائم این بیماری پوستی به من مراجعه می‌کند، اولین اقدامی که صورت می‌گیرد انجام تست قندخون برای فرد مبتلاست.»

زمانی که فرد مبتلا به دیابت می‌شود، انسولین بالا، رشد سلول‌های پوست و ملانین (رنگدانه‌ها‌ی طبیعی) پوست را افزایش می‌دهد. تراکم رنگدانه‌های تولید شده، باعث به‌وجود آمدن لکه‌های تیره‌تر و مخملی‌شکل روی پوست می‌شوند.

وقتی این علائم دیده شدند و تست قندخون انجام شد، ممکن است دو حالت اتفاق بیفتد:

  1. بیمار از قبل مبتلا به دیابت بوده است و بیماری او کهنه شده؛
  2. احتمال بیشتری دارد که فرد در ابتدای راه باشد؛

اگر فرد کمتر از ۵ کیلوگرم وزن از دست داده باشد، یعنی به تازگی به دیابت مبتلا شده است و این احتمال وجود دارد که بیماری خفیف‌تر باشد و بتوان این ضایعات پوستی را مداوا کرد. در غیر این‌صورت متخصص پوست می‌تواند با استفاده از لیزردرمانی یا درمان‌های موضعی آنها را از بین ببرد.


۲. بینایی فرد بدون هیچ دلیلی بهتر می‌شود

با عرض پوزش، در این‌ مورد اگر ناگهان متوجه شُدید می‌توانید عینک‌تان را کنار بگذارید چون دور از جان‌تان مثل یک عقاب تیزبین شده‌اید، اصلا چیز خوبی نیست! پس هیجان‌زده و خوشحال نشوید. هوارد باوم (Howard Baum)، استادیار پزشکی بخش دیابت دانشگاه واندربیت (Vanderbilt) در این‌باره معتقد است: «هرچند همه‌ فکر می‌کنند تاری دید یا کم شدن بینایی یکی از نشانه های دیابت است، اما در حقیقت بهبود بینایی فرد هم می‌تواند یکی از نشانه های دیابت باشد.»

او می‌گوید: «من تا به حال بیماران زیادی داشته‌ام که وقتی قند خون‌شان بالا می‌رود، دیدشان قوی‌تر می‌شود و زمانی که مراحل درمانی را آغاز می‌کنند، دوباره‌ باید عینک بزنند.»

به نظر شما چه اتفاقی می‌افتد؟ دیابت در واقع سطح مایعات بدن را تغییر می‌دهد و آنها را در اطراف بدن و اندام‌های دیگر پخش می‌کند، چشم‌ها هم یکی از این اندام‌ها هستند که چون سطح مایعات در آنها ثابت نیست، بینایی دچار نوسان می‌شود.


۳. شخص دچار خارش‌ها‌ی متناوب و شدید می‌شود

می‌دانم که این یک مطلب علمی و پزشکی است و اینکه فردی با شکایت از خارش شدید نزد پزشک برود کمی احمقانه به‌نظر می‌رسد، اما در واقع این‌طور نیست. از آنجایی‌ که دیابت موجب اختلال گردش خون می‌شود، بدن خشکی و درد را تجربه خواهد کرد.

باوم در این‌باره این‌طور توضیح می‌دهد: «از آنجایی‌ که تعدادی از بیمارانی که دیابت آنها تازه تشخیص داده شده بود، از خارش اندام‌های انتهایی بدن‌شان مثل انگشتان دست و پا شکایت داشتند، پزشکان این علامت را هم در کنار سایر نشانه های دیابت قرار دادند.»

چنانچه استفاده‌ی منظم از مرطوب‌کننده‌ها این مشکل را برطرف نکند، توصیه می‌شود حتما فرد مبتلا در مراجعه‌ی بعدی خود به پزشک، موضوع را با او در میان بگذارد.

۴. شنوایی فرد کمتر می‌شود

اگر خدایی نکرده به خودتان آمدید و دیدید که مدام در حال زیاد کردن صدای تلویزیون هستید یا هنگام گفت‌وگو با دیگران تا زمانی که چندبار حرف‌‌هایشان را با صدای بلند تکرار نکنند چیزی از مکالمه‌تان نمی‌فهمید، حتما از پزشک‌تان بخواهید برای‌تان یک آزمایش قندخون بنویسد.

در مطالعه‌ای که توسط مؤسسه‌ی ملی بهداشت آمریکا انجام شد، مشخص شد که از دست دادن شنوایی یا کم شدن آن می‌تواند از اولین علائم بروز دیابت باشد. افراد مبتلا به قندخونِ بالا‌تر از سطح نرمال که هنوز نشانه های دیابت در آنها مشاهده نشده است، ۳۰ درصد بیشتر از کسانی که سطح گلوکوز خون‌شان نرمال است ممکن است دچار آسیب شنوایی شوند.

محققان بر این باورند که دیابت رگ‌های خونی و اعصاب گوشِ داخلی را دچار آسیب می‌کند و این آسیب، شنوایی فرد را کمتر از حد معمول می‌کند.


۵. فرد خروپف می‌کند

اسامه حمدی (Osama Hamdy) مدیر بخش دیابت مرکز بوستون می‌گوید: «حدود نیمی از بیماران دیابتی نوع ۲ هنگام خواب، اختلال تنفسی دارند.» بنابراین اگر فردی فهمید که در خواب با صدای بلند خروپف می‌کند یا در طول روز خیلی خواب‌آلود است، هر چه زودتر بهتر است تست قندخون بدهد. مطالعه‌ای که به تازگی در کانادا انجام شده است نشان می‌دهد ۲۳ درصد از بیماران مبتلا به آپنه‌ی انسدادی خوابِ خفیف یا متوسط که مشکل رایجی است، احتمالا طی ۵ تا ۶ سال آینده ممکن است مبتلا به دیابت شوند. هرچند نمی‌توان این دو را دقیقا بهم ربط داد، اما یک رابطه‌ی مهم بین این اختلال تنفسی خواب و دیابت وجود دارد؛ بدن بیماران مبتلا به این اختلال تنفسی، هنگام خواب هورمون استرس منتشر می‌کند و سطح قندخون را بالا می‌برد.

[ad_2]

لینک منبع

چگونه سایز کم کنیم؛ ۱۲ راهکار برای کاهش سایز کمر و دور شکم

[ad_1]

چربی شکم برای سلامتی شما خطرناک است و کم کردن سایز کمر به غیر از تأثیری که در زیبایی دارد، سلامتی شما را نیز افزایش می‌دهد. میانگین سایز کمر از حدود ۷۰ سال پیش تاکنون و در عرض کمتر از یک سده حدود ۱۸ سانتیمتر افزایش یافته است. پس شما تنها کسی نیستید که احساس می‌کند باید سایز کمرش را کم کند. خوشبختانه هم برای آقایان و هم برای خانم‌ها راه‌هایی برای کم کردن سایز کمر وجود دارد. برای همین در این نوشته می‌خواهیم ببینیم که چگونه سایز کم کنیم.


راه‌حل اول: اصلاح تغذیه

۱. کالری کمتری مصرف کنید

برای سایز کم کردن، نیاز به رژیم لاغری شکم دارید. کاملا واضح است که برای کاهش سایز شکم تان باید کالری‌های ورودی‌تان را کم کنید. کاهش وزن یک معادله‌ی ساده است: کالری‌هایی که بدن می‌سوزاند باید بیشتر از مقداری باشد که دریافت می‌کند. و جالب است بدانید که ورزش کردن کمتر از چیزی که بیشتر افراد تصور می‌کنند کالری می‌سوزاند. اگر می‌خواهید ببینید که برای لاغری شکم چه بخوریم؛ سری به مقالات «چطور» بزنید.

کمبود ۳۵۰۰ کالری منجر به کاهش تنها کمتر از نیم کیلوگرم از وزن شما می‌شود. بسیاری از تحقیقات نشان داده‌اند که اگر برنامه‌ی غذایی‌تان را نظارت کنید و فهرستی از چیزهایی که هر روز می‌خورید و کالری دریافتی‌تان تهیه کنید، احتمالا خوراک‌تان را کمتر خواهید کرد.

از ابزارهای کالری‌شمار آنلاین یا برنامه‌های تنظیم کالری استفاده کنید تا ببینید هر یک از چیزهایی که می‌خورید چند کالری دارد. چیزهای جانبی را فراموش نکنید، مثلا سس سالاد بیشتر از چیزی که فکر می‌کنید کالری دارد. کاهش روزانه‌ی فقط ۱۰۰ کالری در درازمدت می‌تواند تأثیر زیادی داشته باشد.

دویدن راه بسیار خوبی برای سوزاندن کالری است. سعی کنید حداقل سه بار در هفته به مدت سی دقیقه بدوید. اوایل کار می‌توانید بین دویدن و راه رفتن تناوب داشته باشید تا زمانی که قوی‌تر شوید. اگر بتوانید هر هفته کمی بیشتر از سی کیلومتر آرام بدوید می‌توانید در مدت ۶ ماه مقدار زیادی از چربی‌های شکمی را آب کنید.


۲. پروتئین و فیبر بیشتری مصرف کنید

برای کاهش سایز کمر پروتئین و فیبر مصرف کنید. وقتی غذاهای دارای پروتئین بالا مصرف می‌کنید احساس سیری بیشتری می‌کنید و در نتیجه کمتر غذا می‌خورید. مخصوصا خوردن صبحانه‌ی غنی از پروتئین بسیار مؤثر است. هرگز از صبحانه‌تان نزنید. با شروع یک رژیم غنی از پروتئین می‌توانید سرعت کاهش وزن‌تان را تا ۲۵ درصد افزایش دهید.

به یاد داشته باشید که ۸۰ درصد کاهش وزن وابسته به برنامه‌ی غذایی است، نه ورزش و فعالیت بدنی.

تخم مرغ، تن ماهی، سبزیجات، انواع سالاد، بادام، سیب و گوشت کم‌چرب انتخاب‌های خوبی هستند. اگر احساس می‌کنید اصلاح برنامه‌ی غذایی‌تان کار خیلی سختی است به یاد بیاورید که اگر دور کمرتان بیشتر از ۸۸ سانتیمتر است به شدت در معرض خطراتی مانند بیماری‌های قلبی، دیابت و فشارخون‌ بالا هستید؛ و سایز کمرتان هم به طرزی جادویی و بدون اصلاح برنامه‌ی غذایی کم نخواهد شد.

سعی کنید میزان مصرف لبنیات‌تان را کنترل کنید. مرغ بدون پوست، برنج قهوه‌ای و کلم بروکلی غذاهایی هستند که باید سعی کنید در برنامه‌ی غذایی‌تان بگنجانید. این مواد غذایی به باریک شدن کمرتان کمک می‌کنند.

اگر می‌توانید تحمل کنید، سعی کنید حداقل یک سوم از کل غذای مصرفی‌تان خام باشد.


۳. از مصرف شکر و نشاسته خودداری کنید

یکی از مضرات شکر و نشاسته این است که تولید انسولین را افزایش می‌دهند. این هورمون با افزایش سایز کمر در ارتباط است، پس باید شکر و کربوهیدرات را از برنامه‌ی غذایی‌تان بیرون بیندازید. همچنین از کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده بپرهیزید (غذاهای حاوی آرد سفید، تأثیر خوبی بر سایز کمر شما نخواهند داشت).

غذاهای دارای قند بالا می‌توانند با نفخ شکم مرتبط باشند، و بعضی از آنها، خوراکی‌هایی مثل لوبیا، سیب‌زمینی و موز هستند که احتمالا آنها را به عنوان غذایی سالم می‌شناسید.

مشکل دیگر نشاسته و شکر کالری بالا و سیرکنندگی کم است. این‌ها کالری‌های خالی هستند و ارزش غذایی کمی دارند. به عنوان نمونه‌ می‌توان به پیراشکی، سیب‌زمینی سرخ‌شده و نان سفید اشاره کرد.

به برچسب اطلاعات تغذیه‌ای دقت کنید و فروکتوز را از برنامه‌ی غذایی‌تان حذف کنید. فروکتوز کاهش وزن را برای شما بسیار سخت می‌کند. فروکتوز در بسیاری از غذاها و نوشیدنی‌های فرآوری‌شده وجود دارد‌. شما باید مصرف فروکتوز را به ۱۵ گرم در روز محدود کنید. ماست، آب گازدار و بعضی‌ از غذاهای رژیمی از جمله موادی هستند که به نظر سالم می‌آیند ولی فروکتوز بسیار زیادی را در خود جای داده‌اند.

۴. نوشیدنی‌های گازدار مصرف نکنید

حتی اگر نوشیدنی گازداری که معمولا مصرف می‌کنید رژیمی باشد، می‌تواند بر سایز کمرتان تأثیر منفی بگذارد.

نوشیدنی‌های گازدار میزان گاز سیستم گوارش شما را افزایش می‌دهند. علاوه بر این، بعضی از نوشیدنی‌های گازدار دارای شیرین‌کننده‌هایی هستند که هضم آنها برای بدن دشوار است. هر دوی این موارد بر افزایش سایز کمر مؤثر هستند.

به جای این نوشیدنی‌ها آب بنوشید. نوشیدن آب در طول روز به افزایش متابولیسم بدن شما نیز کمک می‌کند. نوشیدن چای نعنا را هم امتحان کنید. یکی دیگر از دلایلی که ثابت می‌کند چرا باید آب بیشتری بنوشید، این است که افراد معمولا دهیدراته شدن را با گرسنگی اشتباه می‌گیرند. پس اگر احساس گرسنگی کردید قبل از اقدام به خوردن غذا، یک بطری آب بنوشید.

۵. روغن نارگیل را امتحان کنید

دلایل زیادی برای خوردن روغن نارگیل وجود دارد، یکی از آنها این است که به سوزاندن چربی‌های شکم کمک می‌کند و متابولیسم بدن‌تان را افزایش می‌دهد.

روغن نارگیل حاوی اسیدی است که احساس سیری را افزایش می‌دهد. تحقیقات گوناگون نشان داده‌اند که با مصرف روزانه‌ی روغن نارگیل، اشتها و ریزه‌خواری تا حد چشم‌گیری کاهش می‌یابد.


راه‌حل دوم: انجام تمرینات درست

۱. چرخش و حرکات کمر را تمرین کنید

مطمئن شوید ورزشی که انتخاب کرده‌اید بر روی کمر تأثیر می‌گذارد. از درازونشست به روش قدیمی (نوعی از درازونشست که نیمه‌ی پایین کمر از زمین بلند نمی‌شود) پرهیز کنید. چرا که به ستون مهره‌های شما آسیب می‌زند.

یک میله را روی شانه‌هایتان قرار دهید و با دو دست‌ خود آن را نگه دارید. صاف بایستید و پاهایتان را به اندازه‌ی عرض شانه باز کنید. در حالی که روی‌ خود را به سمت جلو نگه داشته‌اید کمرتان را متناوبا به سمت چپ و راست بچرخانید. سعی کنید هربار ۵۰ چرخش انجام دهید.

می‌توانید این حرکت را جایگزین درازونشست کنید: به پشت بخوابید و کف دست‌هایتان را روی زمین قرار دهید. زانوهایتان را خم کنید و سر و گردن‌تان را کمی از زمین بلند کنید.

۲.حلقه بزنید

اگر ورزش‌های معمول برای‌تان خسته‌کننده‌اند، بهتر است یک حلقه بخرید. حتی با روزانه چند دقیقه حلقه زدن می‌توانید کمرتان را باریک‌تر کنید.

با روزانه ۱۰ دقیقه حلقه زدن هم می‌توانید سایز کمرتان را کم کنید. فقط چند دقیقه حلقه زدن در روز می‌تواند ۱۰۰ کالری بسوزاند.

برای بهتر حلقه زدن، کمرتان را راست نگه دارید، موقع شروع حلقه زدن، حلقه را به پشت کمرتان تکیه دهید و سعی کنید باسن را زیاد حرکت ندهید. پای راست‌تان را کمی جلوتر از پای چپ‌تان قرار دهید، حلقه را در خلاف جهت عقربه‌های ساعت بچرخانید و باسن را از جلو به عقب حرکت دهید تا حلقه به چرخیدن ادامه دهد. باید مرکز بدن‌تان را درگیر کنید تا بتوانید حلقه را دور کمرتان نگه دارید.

تحقیقی نشان داده‌ است که سه بار حلقه زدن در هفته و هر بار به مدت ۳۰ دقیقه می‌تواند در مدت تنها یک ماه ۷ تا ۱۵ سانتیمتر از سایز کمر شما را کم کند.


۳. در کلاس پیلاتس یا تمرینات دوره‌ای شرکت کنید

تمرینات دوره‌ای روش خوبی برای کم کردن سایز هستند، چون ترکیبی از تمرینات قدرتی، مقاومتی و ورزش هوازی هستند که همگی برای کاهش سایز کمر مفیدند. پیلاتس هم حرکات زیادی دارد که بر مرکز بدن متمرکزند.

تمرینات دوره‌ای به طور معمول شامل چهار بخش هستند که هر کدام تمرینات مختلفی دارند و شما باید هر حرکت را سه بار انجام دهید و به صورت گردشی به سراغ حرکت بعدی بروید و این کار را ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.

تمرینات دوره‌ای معمولا شامل اسکوات، درازونشست، پرش بلند، کش ورزشی و دمبل سبک هستند.

از آنجا که تمرکز حرکات پیلاتس روی تقویت مرکز بدن است، پس این ورزش می‌تواند کمر شما را باریک کند.

۴. از شکم‌بند لاغری استفاده کنید

اگر ورزش کردن به شما کمک نمی‌کند می‌توانید از مُد جدید این روزها کمک بگیرید. کمربندهای لاغری جدید این روزها مورد توجه بسیاری از افراد هستند.

استفاده از شکم‌بند لاغری در طول روز می‌تواند به کم شدن سایز شما کمک کند. شکم‌بندی بگیرید که دارای خاصیت انعطاف باشد تا بتوانید به راحتی نفس بکشید. انتظار نتیجه‌ی فوری نداشته باشید. ممکن است چند ماه طول بکشد تا اثر تلاش‌تان را ببینید.

همچنین می‌توانید گن ضدآبی بخرید که زیر لباس‌هایتان به کمر ببندید و هر بار که سایزتان کمتر می‌شود آن را تنگ‌تر کنید. با این روش هم پیشرفت‌تان را بررسی می‌کنید و هم اگر در حال چاق شدن باشید به سرعت متوجه می‌شوید‌.

راه حل سوم: تغییر سبک زندگی

۱. استرس‌ را از بین ببرید

شاید باورش سخت باشد اما استرس با افزایش سایز کمر در ارتباط است. چون استرس باعث افزایش هورمون کورتیزول می‌شود که در افزایش چربی نواحی شکمی تأثیرگذار است.‌

مشکل دیگر استرس این است که باعث می‌شود بعضی افراد بیشتر بخورند، یا به دنبال تنقلات بیشتری برای رفع استرس‌شان بگردند. مدیتیشن و یوگا می‌توانند به شما کمک کنند که از استرس خود بکاهید.

مردم معمولا می‌پرسند چرا کم کردن سایز کمر این قدر از کم کردن وزن سخت‌تر است؟ دلیل این است که سایز کمر علاوه بر برنامه‌ی غذایی، به هورمون‌های کورتیزول و انسولین هم وابسته است. با درک این موضوع متوجه می‌شوید که کاهش استرس می‌تواند کلید کاهش سایز کمرتان باشد.


۲. خوب بخوابید

متخصصان می‌گویند که بی‌خوابی باعث افزایش وزن، به‌خصوص در ناحیه‌ی شکم می‌شود. دلیل این امر به مسائل هورمونی برمی‌گردد.

باید سعی کنید هر شب ۷ تا ۸ ساعت بخوابید. به این ترتیب تولید این هورمون‌ها و در نتیجه اشتها کاهش پیدا می‌کند. خواب، هورمون رشد را در انسان افزایش می‌دهد که همین امر باعث چربی‌سوزی و ساخت عضله خواهد شد.

بی‌خوابی نیز یکی دیگر از عوامل افزایش استرس است که با افزایش تولید کورتیزول بر سایز کمر تأثیر می‌گذارد.


۳. سیگار نکشید

سیگار کشیدن علاوه بر تأثیر بدی که بر شش‌ها می‌گذراد، چربی‌های اطراف شکم را نیز افزایش می‌دهد. پس اگر قصد دارید لاغر شوید باید سیگار را کنار بگذارید.

تحقیقات نشان داده‌اند که سیگار کشیدن باعث افزایش سایز کمر می‌شود.

این ایده که با سیگار کشیدن می‌توان وزن کم کرد اصلا فکر خوبی نیست و مطمئن باشید که سیگار کشیدن اصلا کمکی به آب کردن چربی‌های اطراف شکم و کمر شما نخواهد کرد.

[ad_2]

لینک منبع

۱۰ کاری که به سیستم ایمنی شما آسیب می‌رساند

[ad_1]

آیا اغلب دچار سرماخوردگی یا بیماری‌های دیگر می‌شوید؟ اگر جواب‌ مثبت است به‌ احتمال‌ زیاد سیستم ایمنی بدن‌تان ضعیف است. سیستم ایمنی متشکل از ساختارها و فرایندهای بیولوژیکی بسیاری در بدن شماست. هنگامی که این سیستم به‌درستی عمل کند، به از بین بردن میکروب‌ها یا ارگانیسم‌های مضرِ عامل بیماری و عفونت کمک می‌کند. از آنجا که سیستم ایمنی بدن شما برای دور نگه‌‌داشتن شما از بیماری‌های مختلف وظایف بسیاری را انجام می‌دهد، سالم و قوی نگه‌داشتن آن بسیار مهم است. در واقع سیستم ایمنی ضعیف، بدن را در برابر میکروب‌ها و باکتری‌هایی که روزانه با آنها در تماس هستید بی‌دفاع می‌گذارد و موجب می‌شود در برابر بیماری‌ها آسیب‌پذیرتر شوید.


انسان‌ها با سطوح ایمنی متفاوتی متولد می‌شوند. برخی افراد سیستم ایمنی قوی‌تری دارند. عوامل بسیاری وجود دارد که ممکن است به سیستم ایمنی شما آسیب برساند و باعث ضعیف شدن آن بشود.

در ادامه‌ی این مقاله ۱۰ کاری را که با انجام آنها بیشترین آسیب را به سیستم امینی بدن‌تان وارد می‌کنید با هم مرور می‌کنیم.

۱. نوشیدن الکل

مصرف الکل ممکن است باعث نابودی سلول‌های آنتی‌بادی (که برای مبارزه با سلول‌های ویروسی ضروری‌اند) شود و در نتیجه اثر مخربی بر سیستم ایمنی شما بگذارد.

علاوه بر آن از آنجا که الکل ماده‌ای آب‌زداست، آب درون سلول‌ها را خارج می‌کند و باعث مرگ آنها می‌شود. همچنین مصرف الکل موجب کمبود مواد غذایی می‌شود و بدن را از مواد مغذی تقویت‌کننده‌ی سیستم ایمنی محروم می‌کند.

مصرف الکل باعث ضعف ایمنی و افزایش احتمال ابتلا به برخی بیماری‌ها مانند سینه‌پهلو (ذات‌الریه)، سل و سایر بیماری‌های عفونی می‌شود.

بر اساس گزارشی که در نشریه‌ی بین‌المللی Alcohol در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، حتی یک‌بار افراط در مصرف الکل، از چند ساعت تا چندین روز بر سلامت سیستم ایمنی بدن اثر می‌گذارد.

۲. سیگار کشیدن و در معرض دود سیگار بودن

استنشاق دود، چه دود تنباکو باشد چه دود چوب، تأثیر مستقیمی بر کارکرد سیستم ایمنی بدن دارد.

مصرف سیگار، تولید انواع مختلفی از سیتوکین‌های پیش‌التهابی را افزایش می‌دهد و باعث افزایش واکنش‌های فوق‌ حساس ایمنی می‌شود. مواد شیمیایی مضر موجود در دود سیگار، دفاع طبیعی بدن را در برابر میکروب‌های بیماری‌زا ضعیف می‌کند و احتمال ابتلا به بیماری‌های خودایمنی را افزایش می‌دهد.

مقاله‌ای که در سال ۲۰۱۴ در مجله‌ی American Thoracic Society منتشر شد تأکید می‌کند که دود سیگار سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند.

دود سیگار ممکن است بر هردو سیستم ایمنی طبیعی و تطبیقی تأثیرگذار باشد. کودکانی که در معرض غیرمستقیم دود سیگار هستند به علائم تکرارشونده‌ی بیماری‌های دستگاه تنفسی فوقانی دچار می‌شوند.

پس اگر سیگار می‌کشید، فورا آن را ترک کنید. همچنین از قرار گرفتن در معرض دود غیرمستقیم سیگار نیز دوری کنید. به این منظور کشیدن سیگار را در خانه ممنوع کنید؛ همان‌طور که در بسیاری از پاساژها، هتل‌ها، رستوران‌ها و … ممنوع است.


۳. اجتناب از نور خورشید

بیش‌ از حد در معرض اشعه‌ی فرابنفش بودن، برای پوست و سلامت بدن مضر است. به همین دلیل بسیاری از افراد از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب خودداری می‌کنند؛ اما باید بدانید افراط در این کار هم به ایمنی بدن آسیب می‌رساند.

نور خورشید به تقویت سیستم ایمنی کمک می‌کند. هنگامی‌ که بدن در معرض نور خورشید قرار می‌گیردویتامین D تولید می‌کند. وجود این ویتامین برای عملکرد مناسب سلول‌های T (که در دفاع ایمنی نقش دارند) ضروری است. علاوه بر آن، ویتامین DD در متابولیسم کلسیم و استخوان نقش مهمی دارد.

مجله‌ی Investigative Medicine در سال ۲۰۱۱ گزارشی منتشر کرد که بر مبنای آن وجود ویتامین D برای تنظیم پاسخ‌های ایمنی طبیعی و تطبیقی لازم است و کمبود آن خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی و خودایمنی را افزایش می‌دهد.

برای آنکه ویتامین D به مقدار کافی در بدن‌تان تولید شود، هرروز ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در معرض آفتاب اول صبح قرار بگیرید (بدون استفاده از ضدآفتاب)؛ اما در ساعات اوج آفتاب (بین ۱۰ صبح تا ۴ بعدازظهر) از نور خورشید دوری کنید و اگر بیرون هستید ضدآفتاب را فراموش نکنید.

۴. احساسات منفی

احساسات منفی مانند استرس، ناراحتی، ترس، خشم و نگرانی سیستم ایمنی را ضعیف می‌کند.

وقتی استرس دارید، مقدار هورمون کورتیزول در بدن‌تان افزایش می‌یابد. کورتیزول در پاسخ‌های سیستم ایمنی اختلال ایجاد می‌کند و مانع عملکرد صحیح دستگاه گوارش و دستگاه تولیدمثل می‌شود.

به‌علاوه بالا رفتن سطح کورتیزول، تولید پروستاگلاندین‌های خوب را کاهش می‌دهد. پروستاگلاندین‌ها در عملکرد مناسب سیستم ایمنی نقش دارند.

استرس شدید باعث آسیب‌پذیرتر شدن شما در برابر سرماخوردگی، آنفولانزا و نیز مشکلات سلامتی جدی‌تر مانند بیماری‌های قلبی، دیابت و غیره می‌شود.

برای کاهش استرس تمرین‌هایی مانند یوگا، مدیتیشن، ماساژ، عطر درمانی و خنده درمانی انجام بدهید.

خنده سلاح خوبی برای مبارزه با استرس و سایر احساسات منفی است. بر اساس تحقیقات انجام‌شده خندیدن بر سیستم ایمنی تأثیر مثبتی می‌گذارد که تا ۱۲ ساعت باقی می‌ماند.


۵. نادیده گرفتن بهداشت شخصی

رعایت نکردن بهداشت شخصی به‌طور مستقیم بر سیستم ایمنی شما اثر می‌گذارد. سبک زندگی غیربهداشتی، بدن‌تان را در معرض میکروب‌های بیشتری قرار می‌دهد و باعث می‌شود مستعد ابتلا به بیماری‌ها و عفونت‌های بیشتری باشید.

در مقابل، بهداشت مناسب با حذف میکروب‌ها و باکتری‌ها به پیش‌گیری از عفونت و بیماری کمک می‌کند. به خاطر داشته باشید ویروس‌ها و باکتری‌ها همه‌ جا هستند و هیچ فرصتی را برای حمله به شما از دست نمی‌دهند.

اما بهداشت بیش‌ از حد نیز ممکن است بر سیستم ایمنی اثرات نامطلوبی بگذارد. به گزارش نشریه‌ی Clinical and Experimental Allergy افرادی که در زمان کودکی کمتر در معرض ویروس و باکتری قرار می‌گیرند با احتمال بیشتری به بیماری‌های خودایمنی دچار می‌شوند.

رعایت بهداشت شخصی مانند دو بار مسواک زدن در روز، شستن کامل دست‌ها پیش از غذا خوردن، تمیز و مرتب نگه‌‌داشتن ناخن‌ها، دوش گرفتن روزانه، پختن غذا در خانه به‌صورت بهداشتی و شستن مرتب لباس‌ها از ابتلا به بیماری‌های عفونی جلوگیری می‌کند.

حتی می‌توانید خودتان در خانه ماده‌ی ضدعفونی‌‌کننده‌ی دست درست کنید تا دست‌هایتان را بدون استفاده از مواد شیمیایی مضر بشویید.

برای تقویت سیستم ایمنی بدن‌تان بهداشت شخصی را رعایت کنید و عادات بهداشتی خوب را به فرزندان‌تان آموزش بدهید.

۶. استفاده از محصولات آرایشی و بهداشتی سمی

بیشتر افراد هرروز از محصولات آرایشی یا بهداشتی استفاده می‌کنند. بسیاری از این محصولات مانند شامپوی بدن، لوسیون، شامپو، لوازم آرایش و حتی خمیردندان حاوی مواد شیمیایی سمی و مضر زیادی هستند که ممکن است سیستم ایمنی بدن را ضعیف کنند.

درواقع استفاده‌ از این مواد روی پوست بدن یا سر از آنچه فکر می‌کنید، مضرتر است.

مواد شیمیایی مضر بدون هیچ فیلتری به‌راحتی از طریق پوست جذب جریان خون می‌شود و مستقیما بر نحوه‌ی عملکرد سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارد.

طبق گزارشی که در سال ۲۰۰۳ در مجله‌ی Hospital Infection منتشر شده است، استفاده از محصولات بهداشتی حاوی الکل باعث از بین رفتن موانع حفاظتی طبیعی پوست می‌شود و این امر آسیب‌پذیری شما را در برابر باکتری‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها افزایش می‌دهد.

مواد شیمیایی به‌کاررفته در ساخت محصولات آرایشی مانند ایمیدازولیدینیل اوره، دی‌ام‌دی‌ام‌هیدانتوین و تری‌کلوزان‌ری‌کلوزان در سیستم ایمنی اختلال ایجاد می‌کنند و با بسیاری از بیماری‌ها ازجمله سرطان ارتباط دارند.

با انتخاب ظاهر طبیعی‌تان از شر محصولات آرایشی و مواد شیمیایی مضر موجود در آنها خلاص شوید؛ اگر نه محصولاتی را انتخاب کنید که مواد شیمیایی کمتری دارند و همیشه پیش از خرید هر محصولی مواد تشکیل‌دهنده‌ی آن را بررسی کنید.


۷. کم‌خوابی

به دلیل زندگی‌های پرمشغله‌، امروزه بسیاری از مردم اهمیت خواب را نادیده می‌گیرند. خواب تأثیر مستقیمی بر کارکرد سیستم ایمنی دارد و کم‌خوابی کارایی آن را کاهش می‌دهد.

کمبود خواب سیستم ایمنی را از ترمیم توان دفاعی خود ناتوان می‌کند زیرا بدن شما هنگام خواب آنتی‌بادی ضدآنفولانزا تولید می‌کند.

بر اساس مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۳ در نشریه‌ی PLOS ONE منتشر شد، کمبود خواب باعث تغییر در سیستم تنظیم دفاع ایمنی بدن می‌شود. این تغییرات در بلندمدت ممکن است به بیماری منجر شود.

به‌علاوه کمبود خواب دائمی خطر ابتلا به عفونت و سایر مشکلات جدی سلامتی مانند بیمارهای قلبی، سکته،فشار خون، دیابت و چاقی را افزایش می‌دهد.

بزرگ‌سالان به ۷ تا ۸ ساعت و کودکان و نوجوانان به ۹ تا ۱۱ ساعت خواب شبانه نیاز دارند.


۸. کم‌تحرکی

اگر عادت دارید همیشه پای تلویزیون بنشینید و تمرینات ورزشی در فعالیت‌های روزانه‌ی شما جایی ندارد، سیستم ایمنی بدن‌تان با مشکلات زیادی روبه‌روست.

تمرین‌های ورزشی ملایم عملکرد سیستم ایمنی را تقویت می‌کند، جریان خون را افزایش می‌دهد و فرایند خروج مواد سمی از بدن را بهبود می‌بخشد.

گردش خون مناسب، خود باعث افزایش گردش آنتی‌بادی‌ها و گلبول‌های سفید می‌شود که وجودشان برای مبارزه با آلودگی‌ها ضروری است.

بر اساس پژوهشی که در سال ۲۰۰۷ در مجله‌ی Applied Physiology منتشر شد، افرادی که به‌طور مرتب ورزش ملایم می‌کنند در مقایسه با کسانی که تقریبا هیچ تحرکی ندارند کمتر به بیماری‌های عفونی مبتلا می‌شوند.

همچنین در این پژوهش ذکر شده است که ورزش‌ شدید کارکردهای مختلف سیستم ایمنی را موقتا ضعیف می‌کند و تأثیر آن ۳ تا ۲۴ ساعت باقی خواهد ماند.

مقدار کمی ورزش روزانه، بهترین راه برای حفظ سلامتی و زیبایی بدن است.


۹. نادیده گرفتن اهمیت آب

آب‌رسانی مناسب برای حفظ سلامتی و تقویت سیستم ایمنی ضروری است. بدون آب، بدن و سیستم ایمنی شما نمی‌تواند به‌درستی کار کند.

نوشیدن آب کافی به خروج مواد سمی، مضر و مواد دفعی از بدن کمک می‌کند. این امر موجب می‌شود سیستم ایمنی برای مبارزه با بیماری‌های عفونی بهتر عمل کند.

کمبود آب ممکن است منجر به از دست دادن آب بدن (دی هیدراسیون) شود، این حالت بر سیستم ایمنی نیز اثر می‌گذارد. بر اساس مقاله‌ای که در سال ۲۰۱۲ در مجله‌ی Luminescence منتشر شد، از دست دادن آب باعث تضعیف سیستم ایمنی می‌شود.

از دست دادن آب حتی بر سطح انرژی و کیفیت خواب شما نیز تأثیر می‌گذارد و ممکن است تمایل به ورزش کردن را در شما کاهش بدهد که این خود یکی از عوامل ضعیف شدن سیستم ایمنی است.

هر آدم سالمی باید روزانه حداقل ۸ لیوان آب بنوشد. با این‌ حال میزان آب مصرفی، بسته به آب‌وهوایی که در آن زندگی می‌کنید، میزان فعالیت فیزیکی و وضعیت سلامتی‌تان ممکن است متغیر باشد.

۱۰. استفاده نادرست از آنتی‌بیوتیک‌ها

آنتی‌بیوتیک‌ها سنگ بنای پزشکیِ مدرن هستند، اما استفاده‌ی نادرست از آنها ممکن است اثرات جانبی ناخواسته‌ای را مانند ناراحتی معده، اسهال یا حتی واکنش‌های حساسیتی ایجاد کند.

استفاده‌ی مکرر و نامناسب از آنتی‌بیوتیک‌ها به سیستم ایمنی و سلامت کلی بدن شما آسیب می‌رساند.

پیش از هرچیز، این کار ممکن است منجر به مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک شود؛ یعنی آنتی‌بیوتیک‌هایی که در گذشته مفید بودند دیگر بر باکتری‌ها و میکروب‌ها اثرگذار نخواهند بود.

برای درمان این مشکل به دُز بیشتری از دارو یا آنتی‌بیوتیک قوی‌تری نیاز دارید که خود باعث اثرات جانبی بیشتری می‌شود.

از مصرف آنتی‌بیوتیکی که مخصوص شما تجویز نشده است خودداری کنید. اگر پزشک برای‌تان آنتی‌بیوتیک تجویز کرده است حتما دوره‌ی درمان را کامل کنید و همیشه از پزشک‌تان درباره اثرات جانبی دارو بپرسید.

آنتی‌بیوتیک‌ها هیچ اثری روی ویروس‌ها ندارند، پس به‌خاطر داشته باشید هیچگاه از آنتی‌بیوتیک برای درمان بیماری‌های ویروسی استفاده نکنید.

[ad_2]

لینک منبع